خرقه بگیر و می بده باده بیار و غم ببر

روی به صالحان نما خمر به زاهدان چشان

طایفه ای سماع را عیب کنند و عشق را

زمزمه ای بیار خوش تا بروند ناخوشان

بی خبرست عاقل از لذت عیش بیهشان

سوختگان عشق را دود به سقف می رود

وقع ندارد این سخن پیش فسرده آتشان