باور مکن که من دست از دامنت بدارم

بگذار تا بیاید بر من جفای آنان

روشن روان عاشق از تیره شب ننالد

داند که روز گردد روزی شب شبانان

شمشیر نگسلاند پیوند مهربانان

چشم از تو برنگیرم ور می کشد رقیبم

مشتاق گل بسازد با خوی باغبانان