منم زین نوبت و تنها نشستن

دگربار از پری رویان جماش

نمی باید وفای عهد جستن

اگر کنجی به دست آرم دگربار

ولیکن صبر تنهایی محالست

که نتوان در به روی دوست بستن

همی گویم بگریم در غمت زار