ولیکن صبر تنهایی محالست

نمی باید وفای عهد جستن

اگر کنجی به دست آرم دگربار

منم زین نوبت و تنها نشستن

که نتوان در به روی دوست بستن

همی گویم بگریم در غمت زار

دگر گویم بخندی بر گرستن