کسی که قیمت ایام وصل نشناسد

که بوستان امیدم بخواست پژمردن

فراق روی تو هر روز نفس کشتن بود

نظر به شخص تو امروز روح پروردن

ببایدش دو سه روزی مفارقت کردن

اگر سری برود بی گناه در پایی

به خرده ای ز بزرگان نشاید آزردن