که خار با تو مرا به که بی تو گل چیدن

میان باغ حرامست بی تو گردیدن

و گر به جام برم بی تو دست در مجلس

حرام صرف بود بی تو باده نوشیدن

خم دو زلف تو بر لاله حلقه در حلقه