گرد بر گوشه نعلین تو نتوان دیدن

عقل بی خویشتن از عشق تو دیدن تا چند

خویشتن بی دل و دل بی سر و سامان دیدن

تن به زیر قدمت خاک توان کرد ولیک

هر شبم زلف سیاه تو نمایند به خواب

تا چه آید به من از خواب پریشان دیدن

با وجود رخ و بالای تو کوته نظریست