برگذری و ننگری بازنگر که بگذرد

می رسد و نمی رسد نوبت اتصال من

خاطر تو به خون من رغبت اگر چنین کند

هم به مراد دل رسد خاطر بدسگال من

فقر من و غنای تو جور تو و احتمال من

چرخ شنید ناله ام گفت منال سعدیا

کاه تو تیره می کند آینه جمال من