ز چشمانم بیفتادست پروین

بتی دارم که چین ابروانش

حکایت می کند بتخانه چین

از آن ساعت که دیدم گوشوارش

هر آن وقتی که دیدارش نبینم

جهانم تیره باشد بر جهان بین

به خوابی آرزومندم ولیکن