نشاید گفت جز ضحاک جادو

نفس را بوی خوش چندین نباشد

مگر در جیب دارد ناف آهو

لب خندان شیرین منطقش را

غریبی سخت محبوب اوفتاده ست

به ترکستان رویش خال هندو

عجب گر در چمن برپای خیزد