بس که حیران می بماند وهم در سیمای تو

راستی گویم به سروی ماند این بالای تو

در عبارت می نیاید چهره زیبای تو

چون تو حاضر می شوی من غایب از خود می شوم

کاشکی صد چشم از این بی خوابتر بودی مرا

تا نظر می کردمی در منظر زیبای تو

ای که در دل جای داری بر سر چشمم نشین