گلبن عیش من آن روز شکفتن گیرد

خرم آن روز که چون گل به چمن بازآیی

یا به بستان به در حجره من بازآیی

که تو چون سرو خرامان به چمن بازآیی

شمع من روز نیامد که شبم بفروزی

جان من وقت نیامد که به تن بازآیی