کی به دیدار من ای مهرگسل برخیزی

جان من وقت نیامد که به تن بازآیی

آب تلخست مدامم چو صراحی در حلق

تا تو یک روز چو ساغر به دهن بازآیی

کی به گفتار من ای عهدشکن بازآیی

مرغ سیر آمده ای از قفس صحبت و من

دام زاری بنهم بو که به من بازآیی