دری باشد که از رحمت به روی خلق بگشایی

تو از هر در که بازآیی بدین خوبی و زیبایی

ملامتگوی بی حاصل ترنج از دست نشناسد

در آن معرض که چون یوسف جمال از پرده بنمایی

به زیورها بیارایند وقتی خوبرویان را