جمیع پارسایان گو بدانند

بده گر بوسه ای داری بهایی

کسانی عیب ما بینند و گویند

که روحانی ندانند از هوایی

که سعدی توبه کرد از پارسایی

چنان از خمر و زمر و نای و ناقوس

نمی ترسم که از زهد ریایی