زنهار نمی خواهم کز کشتن امانم ده

آن کش نظری باشد با قامت زیبایی

گویند رفیقانم در عشق چه سر داری

گویم که سری دارم درباخته در پایی

تا سیرترت بینم یک لحظه مدارایی

در پارس که تا بودست از ولوله آسوده ست

بیمست که برخیزد از حسن تو غوغایی