نه آنگهی که بمیرم به آب دیده بشویی

دلی دو دست نگیرد دو مهر دل نپذیرد

اگر موافق اویی به ترک خویش بگویی

کنونم آب حیاتی به حلق تشنه فروکن

به اختیار تو سعدی چه التماس برآید

گر او مراد نبخشد تو کیستی که بجویی