ترسی که ببینند خیال تو به خوابی

از بوی تو در تاب شود آهوی مشکین

گر باز کنند از شکن زلف تو تابی

بر دیده صاحب نظران خواب ببستی

از خنده شیرین نمکدان دهانت

خون می رود از دل چو نمک خورده کبابی

تا عذر زلیخا بنهد منکر عشاق