یوسف صفت از چهره برانداز نقابی

از خنده شیرین نمکدان دهانت

خون می رود از دل چو نمک خورده کبابی

تا عذر زلیخا بنهد منکر عشاق

بی روی توام جنت فردوس نباید

کاین تشنگی از من نبرد هیچ شرابی

مشغول تو را گر بگذارند به دوزخ