کز دست گدایان نتوان کرد ثوابی

باری به طریق کرمم بنده خود خوان

تا بشنوی از هر بن موییم جوابی

در من منگر تا دگران چشم ندارند

آب سخنم می رود از طبع چو آتش

چون آتش رویت که از او می چکد آبی

یاران همه با یار و من خسته طلبکار