گله از فراق یاران و جفای روزگاران

که چو قبله ایت باشد به از آن که خود پرستی

چو زمام بخت و دولت نه به دست جهد باشد

چه کنند اگر زبونی نکنند و زیردستی

نه طریق توست سعدی کم خویش گیر و رستی