برتافتی و پنجه صبرم بشکستی

ای فتنه نوخاسته از عالم قدرت

غایب مشو از دیده که در دل بنشستی

آرام دلم بستدی و دست شکیبم

احوال دو چشم من بر هم ننهاده

با تو نتوان گفت به خواب شب مستی

سودازده ای کز همه عالم به تو پیوست