هل تا برود نام من ای یار به زشتی

باری مگرت بر رخ جانان نظر افتاد

سرگشته چو من در همه آفاق بگشتی

از کف ندهم دامن معشوقه زیبا

جز یاد تو بر خاطر من نگذرد ای جان

با آن که به یک باره ام از یاد بهشتی

با طبع ملولت چه کند دل که نسازد