خاطرم نگذاشت یک ساعت که بدمهری کنم

این بتر کردی که بد کردی و نیک انگاشتی

دوستان دشمن گرفتن هرگزت عادت نبود

جز در این نوبت که دشمن دوست می پنداشتی

گر چه دانستم که پاک از خاطرم بگذاشتی

همچنانت ناخن رنگین گواهی می دهد

بر سرانگشتان که در خون عزیزان داشتی