ای ماه روی حاضر غایب که پیش دل

پرسد جواب ده که به جانند مشتری

گو تشنگان بادیه را جان به لب رسید

تو خفته در کجاوه به خواب خوش اندری

یک روز نگذرد که تو صد بار نگذری

دانی چه می رود به سر ما ز دست تو

تا خود به پای خویش بیایی و بنگری