بازآی کز صبوری و دوری بسوختیم

یک روز نگذرد که تو صد بار نگذری

دانی چه می رود به سر ما ز دست تو

تا خود به پای خویش بیایی و بنگری

ای غایب از نظر که به معنی برابری

یا دل به ما دهی چو دل ما به دست توست

یا مهر خویشتن ز دل ما به دربری