خاک بازار نیرزم که بر او می گذری

بخت آیینه ندارم که در او می نگری

من چنان عاشق رویت که ز خود بی خبرم

تو چنان فتنه خویشی که ز ما بی خبری

به چه ماننده کنم در همه آفاق تو را