بازگویم پادشاهی را چه غم

چون مسلمانی به دست کافری

بارها گفتم بگریم پیش خلق

تا مگر بر من ببخشد خاطری

گر به خیلش دربمیرد چاکری

ای که صبر از من طمع داری و هوش

بار سنگین می نهی بر لاغری