تو خود چه آدمیی کز عشق بی خبری

دانی چه گفت مرا آن بلبل سحری

اشتر به شعر عرب در حالتست و طرب

گر ذوق نیست تو را کژطبع جانوری

من هرگز از تو نظر با خویشتن نکنم