اشتر به شعر عرب در حالتست و طرب

دانی چه گفت مرا آن بلبل سحری

تو خود چه آدمیی کز عشق بی خبری

گر ذوق نیست تو را کژطبع جانوری

من هرگز از تو نظر با خویشتن نکنم

بیننده تن ندهد هرگز به بی بصری