سعدی به وصل دوست چو دستت نمی رسد

زیرا که تو عزیزتر از چشم در سری

چندان که جهد بود دویدیم در طلب

کوشش چه سود چون نکند بخت یاوری

باری به یاد دوست زمانی به سر بری