نگر تا نگیری بلشکر پناه

چو آواز شنگل برستم رسید

ز لشکر نگه کرد و او را بدید

بدو گفت هان آمدم رزمخواه

چنین گفت رستم که از کردگار

نجستم جزین آرزوی آشکار

که بیگانه ای زان بزرگ انجمن