عیش در عالم نبودی گر نبودی روی زیبا

عین درمانست گفتن درد دل با غمگساری

هر که منظوری ندارد عمر ضایع می گذارد

اختیار اینست دریاب ای که داری اختیاری

گر نه گل بودی نخواندی بلبلی بر شاخساری

بار بی اندازه دارم بر دل از سودای جانان

آخر ای بی رحم باری از دلی برگیر باری