کو را در انتظارت خون شد دو دیده باری

ای زلف تو کمندی ابروی تو کمانی

وی قامت تو سروی وی روی تو بهاری

دانم که فارغی تو از حال و درد سعدی

دریاب عاشقان را کافزون کند صفا را

بشنو تو این سخن را کاین یادگار داری