که خوش بود ز عزیزان تحمل خواری

من از تو روی نپیچم گرم بیازاری

به هر سلاح که خون مرا بخواهی ریخت

حلال کردمت الا به تیغ بیزاری

تو در دل من از آن خوشتری و شیرینتر