نه برج من که همه عالم آشیان داری

بدین صفت که تویی دل چه جای خدمت توست

فراتر آی که ره در میان جان داری

گر این روش که تو طاووس می کنی رفتار

قدم ز خانه چو بیرون نهی به عزت نه

که خون دیده سعدی بر آستان داری