لیکن چه کنم گر نکنم صبر ضروری

در باغ رو ای سرو خرامان که خلایق

گویند مگر باغ بهشتست و تو حوری

روی تو نه روییست کز او صبر توان کرد

سعدی به جفا دست امید از تو ندارد

هم جور تو بهتر که ز روی تو صبوری