گر یار با جوانان خواهد نشست و رندان

می رو که خوش نسیمی می دم که خوش عبیری

او را نمی توان دید از منتهای خوبی

ما خود نمی نماییم از غایت حقیری

ما نیز توبه کردیم از زاهدی و پیری

سعدی نظر بپوشان یا خرقه در میان نه

رندی روا نباشد در جامه فقیری