من از فراق تو بیچاره سیل می رانم

که عاقبت بکند رنگ روی غمازی

چه جرم رفت که با ما سخن نمی گویی

چه دشمنیست که با دوستان نمی سازی

مثال ابر بهار و تو خیل می تازی

هنوز با همه بدعهدیت دعاگویم

که گر به قهر برانی به لطف بنوازی