به دست جور و جفا گوشمال داده بسی

همی زنم نفس سرد بر امید کسی

که یاد ناورد از من به سال ها نفسی

به چشم رحم به رویم نظر همی نکند

دلم ببرد و به جان زینهار می ندهد

کسی به شهر شما این کند به جای کسی

به هر چه درنگرم نقش روی او بینم