به روزگار عزیزان که یاد می کنمت

که پادشاه غلامان حلقه در گوشی

به کنج خلوت پاکان و پارسایان آی

نظاره کن که چه مستی کنند و مدهوشی

علی الدوام نه یادی پس از فراموشی

چنان موافق طبع منی و در دل من

نشسته ای که گمان می برم در آغوشی