تو را که سمع نباشد سماع ننیوشی

تو سوز سینه مستان ندیدی ای هشیار

چو آتشیت نباشد چگونه برجوشی

تو را که دل نبود عاشقی چه دانی چیست

وفای یار به دنیا و دین مده سعدی

دریغ باشد یوسف به هر چه بفروشی