آخر ز دعاگویی یاد آر به دشنامی

روزی تن من بینی قربان سر کویش

وین عید نمی باشد الا به هر ایامی

ای در دل ریش من مهرت چو روان در تن

باشد که تو خود روزی از ما خبری پرسی

ور نه که برد هیهات از ما به تو پیغامی

گر چه شب مشتاقان تاریک بود اما