هر لحظه سر به جایی بر می کند خیالم

بی چیز را نباشد اندیشه از حرامی

فردا به داغ دوزخ ناپخته ای بسوزد

کامروز آتش عشق از وی نبرد خامی

تا خود چه بر من آید زین منقطع لگامی

سعدی چو ترک هستی گفتی ز خلق رستی

از سنگ غم نباشد بعد از شکسته جامی