که تو صورت به کس نمی مانی

بنده ام گر به لطف می خوانی

حاکمی گر به قهر می رانی

کس نشاید که بر تو بگزینند

ندهیمت به هر که در عالم

ور تو ما را به هیچ نستانی

گفتم این درد عشق پنهان را