طمع مدار که از دامنت بدارم دست

رواست گر بنوازی و گر برنجانی

ولی خلاف بزرگان که گفته اند مکن

بکن هر آن چه بشاید نه هر چه بتوانی

به آستین ملالی که بر من افشانی

فدای جان تو گر من فدا شوم چه شود

برای عید بود گوسفند قربانی