مقدور من سریست که در پایت افکنم

ما را نگاهی از تو تمامست اگر کنی

من با تو دوستی و وفا کم نمی کنم

چندان که دشمنی و جفا بیشتر کنی

گر زان که التفات بدین مختصر کنی

عمریست تا به یاد تو شب روز می کنم

تو خفته ای که گوش به آه سحر کنی