به خشم رفتم و بازآمدم به مسکینی

میان ما و شما عهد در ازل رفته ست

هزار سال برآید همان نخستینی

چو صبرم از تو میسر نمی شود چه کنم

به حکم آن که مرا هیچ دوست چون تو به دست

نیاید و تو به از من هزار بگزینی

به رنگ و بوی بهار ای فقیر قانع باش