ز دیده و سر من آن چه اختیار توست

ز روزگار من آشفته تر چه می خواهی

به هرزه عمر من اندر سر هوای تو شد

جفا ز حد بگذشت ای پسر چه می خواهی

به دیده هر چه تو گویی به سر چه می خواهی

شنیده ام که تو را التماس شعر رهیست

تو کان شهد و نباتی شکر چه می خواهی