چو من ماهی کلک آرم به تحریر

که این تنها بدان تنها رساند

تو گوهر بین و از خر مهره بگذر

ز طرزی کن نگردد شهره بگذر

تو از نون والقلم می پرس تفسیر

روان را با خرد درهم سرشتم

وز آن تخمی که حاصل بود کشتم